Κάθε εβδομάδα συζητάμε τα πιο καίρια θέματα της μητρότητας.

Μην πυροβολείτε τον δάσκαλο

Μην πυροβολείτε τον δάσκαλο

Η αρμονική σχέση γονιού-δασκάλου είναι η προϋπόθεση όχι μόνο για την ακαδημαϊκή πρόοδο, αλλά και την εύρυθμη σχολική ζωή του παιδιού.

 

 

Ο Μένιος, ο ήρωας του εμβληματικού μυθιστορήματος του Μενέλαου Λουντέμη, «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα», που εκδόθηκε το 1956, είχε πνευματικό καθοδηγητή και φάρο στη ζωή του τον δάσκαλό του, τον οποίο σεβόταν και εκτιμούσε. Άλλη εποχή, άλλα ήθη. Ο δάσκαλος, ως μέντορας και πνευματικός φάρος του μαθητή, έχει περάσει –δυστυχώς- ανεπιστρεπτί.

 

Οι λόγοι είναι πολλοί κι ένας από αυτούς η καχύποπτη στάση των γονιών απέναντι στον σημερινό δάσκαλο, ο οποίος, αντίθετα με παλιότερες εποχές όχι μόνο έχει χάσει το χάρισμα της «αυθεντίας», αλλά συχνά βάλλεται από πανεπιστημιακής συνήθως μόρφωσης γονείς, οι οποίοι τον αμφισβητούν μπροστά στα μάτια των παιδιών τους. Υποσκάπτοντας τον δάσκαλο ή τη δασκάλα του μαθητή, οι γονείς απαξιώνουν το ίδιο το σχολείο και αφήνουν το παιδί μετέωρο, χωρίς στήριγμα στη διαδικασία της προσωπικής του εξέλιξης.

 

Γονιός-δάσκαλος: Ιερή συμμαχία

Το σχολείο δεν αφορά μόνο στη απόκτηση γνώσης αλλά και στην απόκτηση κοινωνικών δεξιοτήτων. Το παιδί του οποίου οι γονείς αμφισβητούν σχολείο και δασκάλους θα παρουσιάσει προβλήματα ακαδημαϊκά και ενδεχομένως και κοινωνικά. Στις περιπτώσεις μάλιστα που οι γονείς αμφισβητούν την μεθοδολογία του εκπαιδευτικού, η σχέση μαθητή-δάσκαλου κλονίζεται σοβαρά με αποτέλεσμα την πτώση της σχολικής επίδοσης, η οποία θα χρεωθεί από τους γονείς στον «ανάξιο» εκπαιδευτικό. Και ένας φαύλος κύκλος ξεκινάει.

 

Στη στάση αυτή των γονιών κάποιοι εκπαιδευτικοί αμύνονται με συμπεριφορές, οι οποίες δεν είναι πάντα προς το συμφέρον του μαθητή. Αδιαφορούν γι αυτόν ή συμπεριφέρονται αυταρχικά και άρουν και από πλευράς τους την εμπιστοσύνη τους προς τον μαθητή.

 

Όλες αυτές οι συμπεριφορές απέχουν πολύ από την ιδανική σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ γονιών, δασκάλου και μαθητή.

 

Για να χτιστεί και να διατηρηθεί μία τέτοιου είδους σχέση οι γονείς θα πρέπει να αναθρέφουν τα παιδιά τους έτσι ώστε όταν φτάνουν στη σχολική ηλικία να εντάσσονται ομαλά στην τάξη σεβόμενα τους συμμαθητές και τον δάσκαλό τους. Από την άλλη κι ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να σέβεται τους μαθητές του και τις διαφορετικές ατομικές τους ανάγκες, να συναισθάνεται την ευθύνη του ως λειτουργός και να δημιουργεί και να διατηρεί έναν δίαυλο εποικοδομητικής επικοινωνίας με τους γονείς προς όφελος του μαθητή.

 

Το να αυτοπροβάλλεται ένας εκπαιδευτικός ως αυθεντία, είναι τουλάχιστον αναχρονιστικό στη σημερινή εποχή. Το κύρος του δασκάλου δε βρίσκεται στη γνώση των πάντων, αλλά στη γνώση των ίδιων των παιδιών και της επιστήμης της παιδαγωγικής. Ο σημερινός δάσκαλος πρέπει να πείσει μαθητές και γονείς με το σύνολο των έργων του για την αξία του. Γιατί όπως όλοι μας και ο δάσκαλος αξιολογείται. Μερικές φορές όμως πίσω από τη δυσαρέσκεια ενός γονέα για τον δάσκαλο κρύβεται η δυσκολία του γονέα να αποδεχτεί τα προβλήματα του παιδιού του. Μαθησιακές δυσκολίες, ανωριμότητα, παραβατικές συμπεριφορές κλπ είναι δύσκολα διαχειρίσιμες καταστάσεις για γονείς και εκπαιδευτικούς και συχνά οι πρώτοι ρίχνουν το μπαλάκι στους δεύτερους. Οι δάσκαλοι χάνουν το δίκιο τους και γίνονται το κόκκινο πανί όταν χάνουν την ψυχραιμία τους, συμπεριφέρονται με υπεροψία και θεωρούν εαυτούς αλάθητους.

 

Συνήθως όμως ο σημερινός εκπαιδευτικός είναι καλός και καταρτισμένος παιδαγωγός, ευαισθητοποιημένος σε θέματα συμπεριφοράς των παιδιών και συνεργάσιμος. Δεν αντιδικεί με τα παιδιά, αλλά τα νουθετεί και ενδιαφέρεται πραγματικά για την ακαδημαϊκή και προσωπική τους εξέλιξη.

 

 

Το savoir-faire μιας εποικοδομητικής συνάντησης

 

Ο γονιός από την πλευρά του προσεγγίζοντας τον δάσκαλο του παιδιού του θα πρέπει:

 

  • Να είναι ευγενικός με τον δάσκαλο και όχι προκατειλημμένος για οποιονδήποτε λόγο.
  • Να ενημερώνει ειλικρινά τον δάσκαλο για τυχόν μαθησιακές ή άλλες δυσκολίες του παιδιού του.
  • Να μοιράζεται με τον δάσκαλο προβληματισμούς για συμπεριφορές του παιδιού και να είναι έτοιμος να ακούσει και τους προβληματισμούς του δασκάλου.
  • Να μην εμμένει στους βαθμούς του ελέγχου, αλλά να ζητά ουσιαστική αξιολόγηση του παιδιού του από τον δάσκαλο. Και κυρίως να μη «γκρινιάζει» για τις βαθμολογίες.
  • Να μην δικαιολογεί διαρκώς το εριστικό ή επιθετικό παιδί του ρίχνοντας, για παράδειγμα, το φταίξιμο σε συμμαθητές κλπ.
  • Να ενημερώνει τον δάσκαλο για τυχόν οικογενειακά προβλήματα, που μπορεί να επηρεάζουν αρνητικά το παιδί.
  •  

 

Από την άλλη ο εκπαιδευτικός πρέπει να θυμάται τα σοφά λόγια του διάσημου αμερικανού συγγραφέα, William A Ward: 



Ο μέτριος δάσκαλος λέει. 
Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. 
Ο ανώτερος δάσκαλος αποδεικνύει. 
Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει.








1560


Εαν θέλετε να σχολιάσετε παρακαλούμε συνδεθείτε για να έχετε πρόσβαση στα σχόλια αυτού του άρθρου.


ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ: Ταξιδέψτε...

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

 Όλες οι πληροφορίες και τα άρθρα που θα διαβάσετε εδώ, είναι γραμμένα με αγάπη και φροντίδα,

αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την εξειδικευμένη γνώση και τις συμβουλές του γιατρού σας.